23 lipca 2025 r. odszedł do Domu Ojca nasz Przyjaciel. Kolega motocyklista i Współbrat duchowy Krzysztof Matczak. Po prostu Człowiek, Człowiek z pasją, a w zasadzie z pasjami…
Kiedy wspominamy Krzysztofa, przed oczami staje osoba niezwykła — pełna ciepła, oddania i głębokiej życzliwości dla innych. Był nie tylko towarzyszem podróży motocyklowych, ale przede wszystkim Prawdziwym Przyjacielem, gotowym dzielić się czasem, doświadczeniem oraz sercem z każdym, kto potrzebował wsparcia. Jego obecność na rajdach i spotkaniach była zawsze źródłem inspiracji – potrafił jednoczyć wokół siebie ludzi, którzy dzielili podobne wartości oraz pragnienie odkrywania zarówno historii, jak i duchowej głębi życia.
Niełatwo pogodzić się z myślą, że już nie zobaczymy Jego uśmiechu, nie usłyszymy żartobliwego komentarza ani nie doświadczymy tej niezwykłej energii, którą wnosił w naszą Wspólnotę. Krzysztof szczególnie cenił tradycję i rodzinne więzi, a jego codzienne zaangażowanie w życie lokalnej społeczności pozostawiło niezatarty ślad w sercach wszystkich, którzy mieli zaszczyt się z Nim spotkać.
Poznaliśmy się na XII Rajdzie Katyńskim, jechał wtedy motocyklem typu trajka, potem jeżdżąc na docelowym motocyklu „Venturze” towarzyszył nam w wielu wyjazdach i rajdach, głównie o profilu historyczno-patriotycznym. W większości rajdów był nie tylko uczestnikiem – w każde przedsięwzięcie miał swój (często na pierwszy rzut oka niezauważalny) osobisty wkład i to nie zawsze cichy i spokojny. Wielokrotnie pomagał, wspierał, często doradzał.
Rodzina, Dom i Ojczyzna to były wartości bardzo istotne w Jego życiu, które wyznaczały etapy Jego pielgrzymowania po tym świecie. Ukochał Swoją Małą Ojczyznę, Ziemię Sokólską, czyli de facto jak z dumą podkreślał Grodzieńszczyznę. Aby przybliżyć ją motocyklistom, zaczął organizować Rajd – Rajd Jednośladów „Tropami Naszych Bohaterów” (w tym roku miał jechać jubileuszowy – Dziesiąty! – w czasie obchodów 80. rocznicy Obławy Augustowskiej zastanawiał się, czy nie powinniśmy pojechać śladami Ofiar tej zbrodni nazywanej „Małym Katyniem”).
Krzysztof był jednym ze współtwórców Wspólnoty Motocyklistów JAZDA DUCHA, do której przyciągnął także Najbliższych. Wspólnocie ofiarował z oddaniem i sercem całego Siebie. Razem kształtowaliśmy się, również poprzez meandry ludzkich błędów, w nawracaniu, szukając głębi wiary. Wezwanie „Bóg, Honor i Ojczyzna” nie było dla Niego frazesem, lecz istotą bytu. Dawał tego świadectwo po wielokroć, zarówno poprzez działanie jak i dociekliwe pytania czy dyskusje w trakcie rekolekcji lub wyjazdów organizowanych przez Jazdę Ducha…
Tradycja miała dla Krzysztofa również wymiar rodzinny – codziennie produkował legendarne już Lody „U Matczaka”, aktywność rozpoczętą przez Rodziców, a następnie kontynuowaną i rozszerzoną przez Niego z Żoną i Dziećmi.
Krzysiu,
żegnając się w sobotę 12 lipca po Eucharystii w Augustowie w czasie upamiętnienia Ofiar Obławy Augustowskiej w 80. rocznicę tej komunistycznej, sowieckiej zbrodni, umawialiśmy się na kolejne spotkania i działania. Tąpnęła nami informacja o Twoim wypadku w czasie powrotu do domu, a w środę wiadomość o śmierci… Trwamy w modlitwie prosząc Pana Boga, by przyjął Cię do Swojego Królestwa na Wieczny Odpoczynek, do jednego z tych domów, które dla Swoich Dzieci przygotował… jednocześnie w Tajemnicy Świętych Obcowania prosimy Cię Krzysiu o opiekę i wstawiennictwo tam, w Niebie, na Niebieskich szlakach…
Jolu, Małgosiu, Madziu i Mariuszu,
łączymy się z Wami w modlitwie i prosimy Matkę Bożą o opiekę nad Wami. Tak jak Krzysztof jesteście Jeźdźcami Ducha… i ważnymi spoiwami Naszej Wspólnoty!
Dobry Jezu, a nasz Panie,
daj Mu wieczne spoczywanie.
Z Panem Bogiem!
JAZDA DUCHA
Uroczystości pogrzebowe Krzysia:
- Poniedziałek 28.07
godz. 17:00 – wystawienie trumny z ciałem Zmarłego w Kaplicy Pogrzebowej przy Sanktuarium - Wtorek 29.07
godz. 18:00 – moto-różaniec w intencji Krzyśka w kaplicy Sanktuarium - Środa 30.07
godz. 12:40 – wyprowadzenie do Sanktuarium
godz. 13:00 – Msza Święta pogrzebowa…
